Home / مقالات / بایو سایدهای غیر اکسنده

بایو سایدهای غیر اکسنده

بایو سایدهای غیر اکسیدی

با توجه به شرایط مطابقت پذیری میکرو ارگانیزم ها با بایوسایدهای مصرفی، به خصوص در برخی از صنایع مانند کارخانجات تولیدی کاغذ و خمیر کاغذ و بعضا برخی از سیستم‌های آلوده ی برج خنک کننده، تقریبا ترکیبات نامحدودی از میکس انواع بایوساید ها جهت جلوگیری از رشد میکروارگانیزم‌ها و باکتری‌ها و تشکیل بایوفیلم و SRB در شرایط عملیاتی مختلف (pH دما و فشار و …) توصیه می‌گردد. که در زیر به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

1-     ترکیب TCMTB (2-بنزوتیازولین) )13-12 %) با آلکیل سولفونات (12-11%) که ترکیب آن ها یک قارچ کش، باکتری کش و مهارکننده لجن در کولینگ تاور های با 5/7pH= می‌باشد.

2-     ترکیب MBT)10-8 %) با کاربومات (32-30%) مصرف (ppm150-50) از ترکیب فوق بر روی باکتری‌های معمول در شرایط قلیایی سیستم موثر می‌باشد.

3-     ترکیب گوات (25%) با TBTO (بیس اکسیدی) (5%) که دوز ppm100-15 آن بر روی لجن‌ها بسیار موثر می‌باشد ولی بسیار کف کننده است.

4-     ترکیب سولفون (20%) با گوات (15%) که دوز ppm50-10 آن بر روی باکتری‌ها موثر می‌باشد.

5-     ترکیب ایزوتیازولین (5/1 %) با پلی گوات (20%) دوز مصرف ppm 50-40 از بین برنده ی قارچ‌ها و لجن‌ها و یک بایوساید ترکیبی سریع با تخریب ساختار دیواره مولکولی می باشد.

6-     گلوتار آلدهید (23%) با پلی گوات (20%) دوز ppm 50-40 از ایجاد لجن و مشکلات خوردگی ناشی از آن جلوگیری می‌کند.

در مجموع تعدادی از بایوسایدهای جدید مانند گلوتارآلدهیدها- ایزوتیازولین‌ها و یا DBNPA با توجه به قابلیت باکتری کشی خوب، ولی قیمت نسبتا بالاست و همچنین بایوسایدهای قدیمی‌تر که قیمت تمام شده کمتری دارد شاید با ترکیب بتوان از هر دو لحاظ کیفی و کمی (هزینه) شرایط مطلوب‌تری را ایجاد نماید.

 

یک نکته برای انتخاب بایوساید:

نکته ای که برای شروع استفاده از یک بایوساید همیشه می‌بایستی در نظر گرفته شود عملکرد در شرایط عملیاتی سیستم می‌باشد. بسیار اهمیت دارد که بدانید بایوساید مورد استفاده دقیقا چه عملکردی دارد. به عنوان مثال در ضد لجن ها در شرایطی مفید و در شرایط دیگری می‌تواند بی تاثیر باشد.

متاسفانه بسیاری از اطلاعات موجود در کارخانه ها در مورد سیستم کافی و درست نمی‌باشد. به همین جهت این اطلاعات در دوره تست میدانی، قابل اتکا نیست. قبل از شروع یک دوره تست میدانی عوامل متعددی از جمله نوع آلودگی میکروبی، شرایط عملیاتی و محیطی، مقدار pH و مقدار هزینه ی تمام شده ی بایوساید بایستی مد نظر قرار بگیرد.

ما در اینجا به برخی از بایوسایدهای متعارف سیستم‌های گردشی آب خنک به اختصار می پردازیم و استفاده و انتخاب نوع بایوساید با توجه به موارد یافت شده به آزمایش و نظر کارشناسی نیازمند می‌باشد.

1-بایوساید آکرولین:

با پایه پروپن آلدهید از گروه آلدهیدها می‌باشد که انواع مورد مصرف آن مایع 92% اکتیو آن می باشد. آکرولین یک سم پروتئینی و آنزیمی فرار، قابل اشتعال و بسیار سوزش آور می‌باشد که توسط پلیمریزاسیون ئیدروکتون تثبیت شده است. با توجه به دوز مصرف بسیار پایین ppm 5/3-5/1 آن، احتمال مقاوم شدن میکروارگانیزم بسیار بالاست.

2- آلکیل سولفونات:

از خانواده ارگانو سولفورها یک کنترل کننده ی باکتری در pH های زیر 5/7عملکرد مناسب دارد و در pH‌ های قلیایی بخش محدودی از جلبک ها و قارچ ها را از بین می‌برد. محصولات مختلفی با درصد ماده اکتیو 11 تا 12% و با دوز ppm 100-20 استفاده می‌گردد.

3-بورنوپل:

برمو 2-نیترو پروپان 1و3- دی ال از گروه ارگانو برمونین که معمولا به عنوان میکروب‌کش، لجن‌کش و از بین برنده‌ی باکتری‌های هوازی و بی‌هوازی می‌باشد. این بایوساید کاملا با دیگر بایوسایدها مانند ایزوتیازولین، MBT و … و همچنین مواد ضد خوردگی همخوانی دارد. با توجه به میزان آلودگی سیستم مقدار دوز تقریبی ppm 150-40 را درصد ماده اکتیو 20% استفاده می شود. این بایوساید نیز برای pH های پایین )زیر 8) مناسب بوده و در درمای 60 درجه سانتیگراد و به مدت 36 ساعت فعال می‌باشد.

4-کلروفنل ها:

به عنوان کنترل کننده‌های لجن و برخی از جلبک‌ها استفاده می‌شود. محدوده عملیاتی با بالاتر رفتن pH عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهند. با تخریب دیواره میکروبی عمل کرده و جهت عملکرد نیازمند4 تا 6 ساعت زمان می‌باشد. این دسته از بایوسایدها زیاد مناسب استفاده در کنار گوات‌ها و کلرین‌ها نمی‌باشد.

5-کلروریوترها:

2و2- دی هیدروکسی 5و5 دی کلرو دی فنل مونو سولفید که به صورت یک محصول 40% از نمک سدیم تهیه شده و به عنوان یک قارچ کش و طیف گسترده باکتری‌کش ها استفاده می‌گردد. دوز ppm 200-100در تماس 4 تا 6 ساعت بسیار موثر می‌باشد.بهترین pH عملیاتی 5/7 تا 5/9 می‌باشد.

6-گلوتار آلدهید ها:

پنتان 1 و 5 دی ال: از گروه آلدهید ها یک باکتری کش خوب مخصوصا در شرایط سخت و مقاومت ارگانیسمی که در جلبک و قارچ کشی نیز موثر می‌باشد. مکانیزم عملکرد آن با نفوذ و تشکیل یک پروتئین cross-linking روی سلول میکروبی می‌باشد.

از جمله قابلیت‌های این بایوساید می‌توان به عملکرد در9> pH >5/6، قابلیت بدون بار بودن (nonionic)، بی کف بودن، سرعت بالای عملیاتی( 3تا 4 ساعت)، مطابقت با ترکیبات کلرین و … اشاره نمود. همچنین بر روی SRB و بایو فیلم ها نیز تاثیر مثبت دارد. نیمه عمر فعال آن از 4 تا 12 ساعت با توجه به شرایط سیستم برج خنک کننده متغیر می باشد. دوز معمول استفاده از آن بین ppm 125-100 با 45% ماده اکتیو ولی گاها جهت سیستم‌های آلوده یا استفاده بدون شوک دهنده ppm 300-200 نیز مصرف می‌گردد. در سیستم‌های هواساز در جلوگیری از رشد باکتری Legionella  نیز بسیار مثبت می‌باشد.

 

7-    ایزوتیازولین:

از گروه ارگانو سولوفر می‌باشد. یک باکتری کش با پهنای عملکرد گسترده و یک لجن کش مناسب در رنج وسیع pH می‌باشد. ایزوتیازونین با عبور از غشای میکروبی در برابر میکروارگانیزم‌های مقاوم شده باعث کشتن آن‌ها می شود. نکته قابل توجه در استفاده ازاین بایوساید هندلینگ آن است که در تماس با پوست یا چشم بسیار خطرناک می‌باشد. هرچند که تاثیر بسیار مثبتی بر روی باکتری‌های هوازی و spore-forming در رنج 9<pH< 5/0 داردهمچنین یک قارچ کش و لجن کش می‌باشد. اما در pH های اسیدی عملکرد بهتری نشان می‌دهد. جهت کشتن بایوفیلم نیز در صورت استفاده از یک بایودیسپرسانت مناسب و مدت زمان 5 تا 6 ساعت با دوز تقریبی مصرف ppm120-50 تاثیر مثبت خواهد داشت.

8-    پلی گوات (ADBAS)

آلکیل دی متیل بنزیل آمونیوم کلراید که جز نمک های چهارتایی آمونیاک و بایوسایدهای پرمصرف و قابل دسترس می‌باشد. این بایوساید کاتیونی که تمایل زیادی به کف زایی مخصوصا در 8=pH دارد. و مکانیزم عملکرد آن با توجه به طبیعت کاتیونیکی که دارد گروه الکترواستاتیکی ایجاد نموده که با دیواره ی سلولی میکروارگانیزم واکنش می دهد. یک لجن کش مناسب که پاسخ خوبی بر روی باکتری ها در رنج 5/8>pH >5/6 داده است.

این بایوسایدها فقط بر روی باکتری bacteriostatic و بر روی SRB ها و pseodomonas و SRB هل تاثیر آن‌چنانی ندارد. نتیجه اینکه با توجه به قیمت پایین این پایه بایوساید استفاده راحت تری دارد ولی با توجه به پایه معدنی آن باعث بالارفتن سختی آب سیستم می‌گردد. دوز مصرف مطلوب این پایه بین ppm 100-50 بوده که زمان تاثیر 4 تا 6 ساعت دارد. همچنین مشتقات coco و tallow diamine بسیار مفید می‌باشد و اغلب به عنوان یک ماده ی چند عملگر می‌تواند مانع از ایجاد بایو فیلم، خصوصیات محافظت کنندگی خوردگی، دیسپرس کنندگی، خصوصیات لجن‌های سوراخ کننده و برخی از کولینگ‌های دریایی (once-trough) که دارای صدف‌های مزاحم هستند گردد.

9-سولفون:

تری کلرو متیل از گروه ارگانو سولفورها که تاثیر مطلوبی بر روی رشد قارچ‌ها دارد مقادیر ppm 3-1 آن برای لجن‌ها مقدار ppm 10-5 آن برای قارچ‌ها و ppm 300-100 آن بر روی رشد باکتری‌ها تاثیرگذار می‌باشد. باتوجه به بدون کف بودن، استفاده از آن در زمان 6 تا 8 ساعت تاثیرگذاری سرعت واکنش مطلوبی بر روی سیستم می‌گذارد.

در ادامه می توان به دیگر بایوساید های متداول در سیستم‌های خنک کننده پرداخت که با توجه به مقدار مصرف و تست‌های انجام شده فقط به مقدار آن اکتفا می‌کنیم:

10-TCMTB (2- بنزوتیالولین)

11-تیون (تتراهیدرو 2 و 5-دی متیل 1و 3 و 5 تیازولین)

12-THPS (تتراکیس(هیدروکسیل متیل) فسفونیم سولفات)

13- تتراکیس نیترو(تریس نیترومتیل)

14-TTPE (تری بوتیل تترا فسفونیم کلراید)

15- TBZ‌

 

 

بایو دیسپرسنت‌ها:

با توجه به گرایش به بهبود عملکرد بایوسایدها مفهوم پراکنده سازی (dispersant) در یک سیستم برج خنک کننده و جلوگیری از تجمع بایوفیلم بسیار الزامی می‌باشد. در این زمینه، شرکت با بهره گیری از surfactant ها (عامل عملگری سطحی) به کمک عملکرد بایوساید ها آمده اند.

علاوه بر این شرایط برخی از سیستم ها با توجه به offline بودن، شرایط مطلوبی جهت رشد میکروارگانیزم‌ها دارا می باشند که در این حالت بایودیسپرسنت ها با توجه به خصوصیاتی که در زیر تشریح شده می توانند شرایط خوبی در برج های خنک کننده اعمال نمایند.

 

مواد شوینده(detergency):

بایودیسپرسنت ها با بکارگیری یک شوینده توسط قوانین کشش سطحی بایوفیلم‌ها و دیگر اسلاج‌ها به سطوح فلزی یا چوبی چسبیده است را جدا می نماید.

عامل خیس کننده(wetting) :

این سیال با نفوذپذیری و سرایت به داخل لجن ها و اسلاج‌ها توانایی عملکرد بایوسایدها را بهبود می بخشد.

عامل کف کنندگی(foaming) :

بایودیسپرسنت‌ها به خوبی کف های پروتئینی ناشی از لاشه های میکروارگانیزم‌های کشته شده را متوقف ساخته و از سیستم خارج می‌نمایند.

بایودیسپرسنت‌ها می‌توانند آنیونی، کاتیونی، بدون بار(non ionic) باشند. در مجموع برخی از بایودیسپرسنت‌ها با کلرین‌ها مطابقت دارند و برخی هماهنگ با مواد شیمیایی مصرفی نمی‌باشند به همین منظور لازم است که در مصرف بایوساید با دیگر برنامه های شیمیایی و شرایط عملیاتی مطابقت و هماهنگی ایجاد گردد.

پاسخی دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>