Home / مقالات / مقایسه ستون سختی گیر کاتیونی با R.O

مقایسه ستون سختی گیر کاتیونی با R.O

ستون سختی گیر کاتیونی

برای حذف املاح و سختی آب بویلر از آب های سطحی و آب چاه، معمولا از دو روش دستگاه سختی گیر کاتیونی و یا روش اسمز معکوس(RO)استفاده می شود. استفاده از هر کدام از این دو روش معمولا مزایا و معایب خاص خود را دارد و با توجه به شرایط آب، نوع، کمیت و کیفیت آب مورد نیاز و همچنین هزینه ها و نیروهای عملیاتی مورد نیاز باید یکی از این دو روش انتخاب شوند.

 

مقایسه ستون سختی گیر و RO در کاهش سختی

هر دو روش می توانند میزان سختی موقت آب را به شکل مطلوبی کاهش دهند. اما ستون سختی گیر می تواند تنها سختی موقت آب را برطرف کند و در برطرف کردن سختی کل ناتوان است.

 

مقایسه ستون سختی گیر و RO در کاهش سایر املاح (TDS وهدایت الکتریکی)

ستون سختی گیر کاتیونی

در روش ستون سختی گیر، یون های سدیم جایگزین یون های کلسیم و منیزیم می شوند بنابراین در این روش با حذف سختی آب، املاح دیگری تولید می شود که خود موجب بالا بردن TDS می شوند. در آب تولیدی جهت استفاده برای بویلر، TDS بالا به معنی زیرآب کشی بیشتر و مصرف آب و انرژی بیشتر است. معمولا با استفاده از ماده بهینه ساز آب بویلر می توان این اثر را خنثی کرد و مانع از وقوع پدیده هایی نظیر انتقال شد. اما در روش اسمز معکوس، کلیه املاح بر اساس اندازه مولکولی ذرات از آب حذف می شوند و بنابراین TDS و هدایت الکتریکی آب کاهش می یابد.

 

مقایسه ستون سختی گیر و RO در حذف سیلیکا (SiO2)

رسوبات ناشی از سلیس به علت مقاومت بالا و همچنین مقاومت بسیار بالا در برابر انتقال حرارت از جمله رسوبات مشکل زا در بویلر هستند. در روش سختی گیری با استفاده از ستون سختی گیر کاتیونی، این یون ها از آب جدا نمی شوند اما دستگاه RO می تواند این یون ها را از سیستم حذف کند. البته این یون ها بر روی ممبران های دستگاه تاثیر خواهند گذاشت و مانع از عملکرد دستگاه خواهند شد اما با استفاده از آنتی اسکالانت مناسب و با کیفیت می توان مانع از نشست رسوبات سیلیکا بر روی ممبران ها شد.

 

مقایسه در حذف فسفات

در برخی شرایط، نیاز است که یون های فسفات(PO4) را از سیستم جدا کرد، سیستم ستون سختی گیر نمی تواند این یون ها را از سیستم حذف کند اما سیستم اسمز معکوس به راحتی قادر به حذف این یون هاست.

 

مقایسه RO و سختی گیر کاتیونی در تولید آب آشامیدنی

در استاندارد شماره 1053 موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، میزان مطلوب آب آشامیدنی از نظر املاح محلول، سختی، pH و سایر کمیت های فیزیکی و شیمیایی ارائه گردیده است. در این استاندارد میزان مطلوب سختی کل آب برابر با 200 mg/lit CaCO3 و کل املاح محلول یا همان TDS برابر با 1000 mg/lit اظهار گردیده است.
در مورد استفاده از پکیج سختی گیر کاتیونی در مقایسه با اسمز معکوس RO به منظور تولید آب آشامیدنی باید توجه نمود که در پکیج اسمز معکوس RO کلیه کاتیون ها، آنیون ها، ویروس ها و باکتری ها به دلیل اندازه مولکولی بزرگ ترشان نسبت به آب در غشا (ممبران) حذف می گردند و با از بین بردن کلیه املاح و یونهای حل شده در آب راندمانی در حدود 99.5% دارد. بنابراین می توان از این روش به منظور تولید آب آشامیدنی استفاده نمود.
اما در خصوص تولید آب آشامیدنی با روش سختی گیر کاتیونی، محدودیت هایی وجود دارد. در سختی گیر کاتیونی، سختی آب کاهش می یابد اما با افزایش میزان سدیم تغییری در شوری یا TDS ایجاد نمی گردد و در برخی موارد حتی افزایش می باید. به علاوه سایر یونهای مضر برای آشامیدن از قبیلی سولفات و نیترات در پکیج سختی گیر کاتیونی در مقایسه با اسمز معکوس RO از آب حذف نمی شوند.
در مجموع روش سختی گیر کاتیونی به جز در موارد خاص برای تولید آب آشامیدنی مناسب نمی باشد.

 

مقایسه اقتصادی اسمز معکوس RO و سختی گیر کاتیونی

هزینه های نصب اولیه و یا تعویض ممبران های دستگاه RO به مراتب بیشتر از ستون سختی گیر کاتیونی است. در عوض ستون سختی گیر نیاز به احیای روزانه و درنتیجه نیروی عملیاتی بیشتری دارد. در حالت کلی برای آب هایی که میزان سختی و TDS بالایی دارند، استفاده از دستگاه اسمز معکوس مقرون به صرفه تر از ستون سختی گیر کاتیونی خواهد بود.

سایر مزایا و معایب دو سیستم مختف را بصورت خلاصه می توان موارد زیر دانست:

-          آسیب پذیری بالای دستگاه اسمز معکوس در برابر آب های حاوی کلر

-          مصرف برق و آب بیشتر در دستگاه اسمز معکوس

-          نیاز به نیروی کار بالاتر جهت احیای دستی در روش ستون سختی گیر کاتیونی

-          حساسیت و نیاز به مراقبت بیشتر در دستگاه اسمز معکوس

پاسخی دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>